آزمایش چارپی یا آزمایش ضربه آزمایش چارپی یا آزمایش ضربه در سال ۱۹۰۵ توسط ژرژ چارپی به منظور تعیین میزان انرژی جذب شده توسط یک ماده در هنگام شکستگی ایجاد شد. مشاهده شد که با کاهش دما، کشش و بازده فولاد افزایش مییابد، اما شکلپذیری کاهش مییابد که منجر به شکستهای شکننده و گاهی فاجعهبار میشود. تست ضربه چارپی معمولا روی یک قطعه برس خورده به ابعاد ۱۰mm*10mm*55mmبا یک برش هفت وهشتی شکل در وسطاتفاق میافتد. نمونه آزمایشی را سپس به دمای مشخص شده، که معمولاً در دمای پایینی در نوعی مایعقرار میدهیم. نمونه را در فیکسچر قرار میدهیم و آونگی تنظیم می شود تا نمونه را در شکاف شیاردار بچرخاند و بشکند. دستگاه تست مقدار انرژی جذب شده توسط نمونه را با اندازه گیری میزان نوسان آونگ پس از شکستگی محاسبه میکند. هر چه آونگ پایینتر باشد، انرژی بیشتری جذب می شود. تست پیچ چارپی در واقع سه تست جداگانه است که نتیجه گزارش شده میانگین این سه تست است. آزمایش چارپی یا آزمایش ضربه آزمایش چارپی یا آزمایش ضربه در سال ۱۹۰۵ توسط ژرژ چارپی به منظور تعیین میزان انرژی جذب شده توسط یک ماده در هنگام شکس...